Van satsang
naar het leven van waarheid
Tijdens de elf jaar dat ik satsang gaf is er veel nadruk gelegd op het herkennen van bewustzijn als de blijvende essentie temidden van alle schijnbaar dualistische bewegingen, die wij kennen in onze levens. En dat was goed.
Daar doorheen is tevens veel gezegd en aangetoond over hoe om te gaan met emoties, situaties en gedachtenpatronen. Meer dan eens is bijvoorbeeld aanschouwelijk gemaakt en uiteengezet dat emoties in wezen in je plaatsvinden als energetische bewegingen. Daarbij is ook duidelijk gemaakt dat wanneer je met emoties kunt zijn, ze geen werkelijke bedreiging meer blijken, maar veeleer een tijdelijke activiteit die iets kan vertellen, iets kan leren over hoe we kijken naar onszelf en de wereld.
Er is aandacht gegeven aan het eeuwige en aan het tijdelijke en hoe dit twee kanten van dezelfde medaille zijn. Velen hebben baat gehad bij de satsangs, de uiteenzettingen en de energetisch geladen stilte. En toch werd in het half jaar dat ik geen onderricht gaf, steeds duidelijker dat de aanpak een wijziging mocht ondergaan en meer ervaringsgericht moest worden.
Het voelt in deze fase beter om mensen directer en in concreto te assisteren in het ervaren hoe dingen werken en waar belemmeringen zitten in hun systeem. Direct te onderzoeken in hoeverre het energetisch waarnemen al wakker is, de intuïtie benut wordt, en hoe het invoelings- en onderscheidingsvermogen geholpen kan worden actiever te worden en te helpen bij het rechtstreeks bewust worden en oplossen van eventuele belemmeringen. Lees verder...