Hans Laurentius

Verschenen in Inzicht nr. 3, september 2010

Al jaren hebben we gehoord dat het ego moet wijken indien we vrij willen zijn. Maar waar willen we eigenlijk vrij van zijn, wat is ego en wat maakt het zo taai? Misschien is het goed te beseffen dat ego niet een ‘ding’ is. Het is eerder een emotioneel geloofssysteem dat al heel vroeg in ons leven is ontstaan. Je zou kunnen zeggen dat EGO staat voor Emotioneel Gegenereerde Obstructie. Het is een gecompliceerde emotioneel-energetische barrière die je verhindert in of als bewustzijn te leven. Het zijn de verhalen over jezelf en de wereld die ontstaan zijn en overeind gehouden worden door gevoelsmatige overtuigingen. Omdat de overtuigingen op een emotioneel niveau liggen zal intellectueel begrip ze niet wijzigen. Lees verder →

Verschenen in Inzicht nr.2, mei 2010

Love is a fire
Burns down all that it sees
Burns down everything
Everything you think
Burns down
Everything you say*

Liefde is duur. Het kost alles. Als het om echte liefde gaat natuurlijk. Liefde en leegte zijn twee termen voor hetzelfde. Ze slaan op de afwezigheid van jou. Meestal worden natuurlijk zaken met de banier van liefde behangen die het helemaal niet zijn, en wie liefde wenst, zou zijn eigen liefdeloosheid moeten onderzoeken en doorvoelen zoals ik al eens eerder schreef. Lees verder →

Verschenen in Inzicht nr. 1, februari 2010

Mooi woord, net als het beroemde en net zo vaak misbegrepen ‘overgave’. Wat voor vertrouwen doorgaat lijkt meestal vooral op naar buiten gerichte energie. Vertrouwen op de leer, god of guru in plaats van in jezelf of het bestaan. Dan leidt het je als je niet oppast verder weg in plaats van naderbij. Waarom ver trouwen als waar het om gaat het meest intieme, nabije is? Waarom vertrouwen in iets dat je als buiten je ervaart? Het komt me voor dat het interessant kan zijn om te zien waarom je vertrouwt op iets ‘anders’ in plaats van vertrouwen te krijgen in je eigen zelfkritische observatie vermogen, intelligentie, intuïtie en kracht? Lees verder →

Verschenen in Inzicht nr. 2, mei 2009

Dit is een heel vervelend tekstje, sla het maar snel over, dat is wellicht beter. Ik had natuurlijk ook iets plezierigs kunnen schrijven, of iets troostends, maar dat gebeurt genoeg dus kwam dit eruit, doe ermee wat je wil, je bent immers vrij, niet?

Een van de voor de hand liggende dingen die opvalt in het aanschouwen van wat plaatsvindt onder de noemer spiritualiteit is dat het voor de meeste zoekers blijft bij zoeken als tijdverdrijf, als mooie of als zinvol ervaren activiteit, of nog erger geformuleerd: consumptie. Echte zoekers zijn zeldzaam, de meesten lijken eerder een troostpriester dan een guru te willen, liever prettige ervaringen en gevoelens dan confrontatie. Heel begrijpelijk allemaal, want als ik had kunnen beseffen hoe vaak de waarheid me in de hel deed belanden en ik een keus had gehad, was ik waarschijnlijk gillend weggelopen. Lees verder →