Artikelen en columns

In deze sectie staan ruim 60 (gratis) artikelen, beschouwingen en columns van de hand van Advaita leraar Hans Laurentius, die vanaf 2000 tot vandaag werden gepubliceerd. Tussen 2010 en 2017 was Hans vaste columnist voor InZicht. Overigens verschenen ook teksten van of over hem in boeken als ‘Welkom in Satsang’, ‘Beginnersgeluk’, ’10 jaar InZicht’, ‘Dat wat is’, ‘Alles over niets’, ‘De wereld draait om jou’ en ‘Jullie moeten het zelf doen!’. Er is ook een tiental artikelen en columns in Engelse vertaling beschikbaar. Nog meer lezen? Zie de lijst met gepubliceerde boeken!


Het boek als kunstwerk – en het ongeduld van de moderne mens – uit “Aan de leiband, of je eigen pad?”

Nog los van het vermogen van boeken om te informeren en te amuseren, kan een echt boek ook als kunstwerk worden beleefd. Als een wereld die geopenbaard wordt dankzij de moeite en aandacht van een scheppende schrijver. Ik bedoel, we kunnen boeken op verschillende wijzen tot ons nemen. Voor mij is het vaak een kwestie van het aangereikte venster openen, de blik laten leiden door de aanwijzingen, verbanden en aandachtspunten die de schrijver aanreikt, het op me in laten werken als een volwaardig muziekstuk dat niet louter prettig klinkt, maar inhoud, diepte en wrijving ...

Read More


De TAO van HANS – de inleiding…

Over dit boek - een inleiding. De essays in dit tweede deel van m’n filosofische fragmenten dienen in wezen begrepen te worden als exercities in hardop denken - en: als een pak brieven aan u. Dat geldt evenzeer voor deel één: Aan de leiband, of je eigen pad?. De in deze twee werken geuite perspectieven, inzichten of opvattingen kunnen overigens beter als stepping stone dan als eindbestemming worden opgevat, daar kennis, ‘wijsheid’ en inzicht geen gefixeerde eenheden zijn, maar veel juister beleefd kunnen worden als ...

Read More


Zegen (klein tekstje uit nieuw boek)

Zegen - is een hoofdstukje uit het in het najaar te verschijnen boek De Tao van Hans, de opvolger van Aan de leiband, of je eigen pad? Ofwel: Filosofische fragmenten II - over karakter & Wil, tijdgeest & moraal en andere zaken... Al sprekend kom je soms tot wonderlijke ontdekkingen. Of luisterend naar mensen. Anyway: kijkend naar een documentaire en een serie kwam een paar keer voorbij dat ‘men’ het had over: ‘toen en toen was ik het gelukkigst’… of: ‘dit of dat was de mooiste dag van mijn/ons leven’. Kasia en ik keken elkaar met enige verwonder...

Read More


Taalgebruik en denken

Jong geleerd, is lang gedaan!

In Aan de leiband, of je eigen pad? haalde ik Nietzsche aan die ons liet weten dat men moest leren dansen, net zoals men moest leren denken, spreken en schrijven. [1] Ook George Orwell onderschreef dit, zoals wordt aangehaald in Damon Youngs al in Leiband aangehaalde leuke boekje.  

‘Orwell stelde dat slecht taalgebruik samengaat met slecht denken. “Warrige gedachten leiden tot warrige zinnen, die misschien mooi lijken, maar de schrijver of lezer verder niets vertellen – wat tot dubieuze ideeën leidt. Taal wordt lelijk en onnauwkeurig als onze gedachten dwaas zijn, maar de slordigheid van ons taalgebruik maakt het ons ook makkelijker om dwaze gedachten te hebben.” Het was in de ogen van Orwell een morele plicht om helder te leren schrijven en denken. Zonder helderheid kunnen woorden nog zo mooi klinken, ze blijven vals.’ [2]

Read More


NIKS – hoofdstukje uit ‘Een handvol scherven’…

Lees dit boek, het staat vol met dit soort 'must-know stuff!

Voor de goede orde: Zelfonderzoek in advaitische zin gaat niet over het analyseren van het ‘zelf ’. Het is niet de bestudering van het ego en zijn geschiedenis, ervaringen, aannames en projecties. Het is veeleer het oog in oog trachten te komen met de onderliggende angst dat er helemaal geen zelf is en het aangaan en observeren van de intens onbehaaglijke sensaties die met dat vermoeden gepaard gaan.

Read More


Niemand gelooft, men hoopt en vreest!

Dit is een hoofdstukje uit Aan de leiband, of je eigen pad...

V: Hans, geloof jij in het bestaan van God? 

HL: Ik geloof noch in het bestaan van god noch in het niet bestaan ervan. God is voor de wakkere geen issue. Het is een overbodig concept. Daarnaast is het zo dat mensen naar mijn smaak helemaal niet ‘geloven’, ze hopen en vrezen, that’s all. En wie niet bang is, vreest niet en hoopt niet. Mensen vrezen God en proberen zich dan, weinig succesvol over het algemeen trouwens, aan een of ander idee te conformeren omtrent hoe je als ‘gelovige’ zou moeten zijn. Ze vervormen wat ze in werkelijkheid zijn naar een of ander tamelijk wisselvallig moreel setje ideeën. Het specifieke setje hangt af van allerlei factoren als locatie, cultuur, streek, de ouders, priesters, leerkrachten, etcetera. ‘Gelovers’ proberen ‘volgers’ te zijn, in essentie wantrouwen of vrezen ze hun eigen vermogens, zichzelf dus. Ze denken niet na maar proberen, nogmaals niet zo succesvol, een externe code te volgen [1], te voldoen aan een set voorwaarden, regels. 

Een echt mens, en zeker een ‘verlichte’, volgt geen codes of regels, hij/zij is immers Volwassen, Vrij oftewel Zelfstandig – kan zelf staan. [be-staan!]

Read More


Gratis bomen planten met de Ecosia zoekmachine!

Revitalisering en regeneratie kan! Plant ook bomen met zoekmachine Ecosia. Kost je niks en levert leven op.

Het zou onzinnig zijn te beweren dat ik een activist ben, dus dat zal ik dan ook niet doen. Evenwel kan ik niet ontkennen grote liefde te voelen voor natuur en bomen en bossen in het bijzonder. In m'n laatste boek Aan de leiband, of je eigen pad? heb ik daarom ook een aantal paragrafen en opmerkingen geplaatst over onze tamelijk kortzichtige omgang met Spaceship Earth en wat verwijzingen gedaan naar boeken die daar betrekking op hebben. In een paar website artikelen, waarvan er twee ook in InZicht zijn gepubliceerd in 2012, adresseerde ik ook al de schaduwzijden van onze welvaart en de effecten op onze bestaansvoorwaarde nummer één: de aarde.

Read More


Leibniz en de advaita-smoes (artikel)

Voltaire trok zeer terecht van leer tegen het fatalisme, of de bizarre godsdienstige blinde luiheid, van Leibniz en consorten die meenden dat, omdat god goed was, onze wereld de best mogelijke moest zijn. [1] Kortom, ‘alles gebeurt om een reden’ en ‘dus is alles goed’. Inclusief lijfeigenschap, rampen, armoede, ziekten, vervolging, onderdrukking, martelpraktijken, tirannen, uitbuiting, en wat dies meer zij. Van de week kreeg ik een mail van een satsangbezoeker. Sloterdijk [2] noemt dat trouwens ergens, geestig als hij soms is: ‘passivisme’; de neiging om (maar) passief te blijven. Waarbij vergeten wordt dat niets doen vaak ook iets doen is, ofwel: geen beslissing nemen, is ook een beslissing nemen (of nog beter: erdoor beet-genomen worden).

Read More


Aan de leiband op je ‘eigen’ pad… (artikel)

‘Wat Nietzsche vreesde, was de groei van een beschaving waarin mensen niet langer in staat waren hun angst voor de dreiging van het irrationele om te zetten in een kracht die het leven bevestigde. Wat hij wenste te zien was een vreugdevolle zelfbevestiging die juist sterker werd door het ontbreken van absolute waarden en vaststaande antwoorden.
(Noot HL: de dood van god). 
Het hele leven als een ‘ernstige grap’ zien. Een mens zijn die in staat is om zichzelf te overwinnen, en ‘desondanks namen de meeste mensen het (leven) op met een ernst waar Nietzsche om moest lachen; een ernst die ongegrond was en de energie uitputte.’ Hij wilde ook, een ‘ongekunsteldheid’, een vitaliteit dus ook. En vreesde ook de ‘goedkope wansmaak’ van de te zeer gedemocratiseerde wereld…

Read More


(Artikel) De Lessen van Ghost, Zappa, Nietzsche, Holly Hunter (en een gebruikte condoom)

We zitten een weekje in Dailly, in het huis van de vermoedelijk reeds overleden schrijver Patrick Virelles. Even een september weekje ertussen uit. Aardig uitzicht over de heuvels en het tegenoverliggende dorpje Pesches, waar we vanochtend een uurtje of twee gewandeld hebben langs velden, door het bos en nog van grotere waarde: een rivier, L’eau Noire. Blackwater. Ik loop en Zappa komt langs: 'Let’s make the water turn black'. Maar ja, wie behalve ouwe lullen zoals ik houdt nog van de Meester? En, so what?

Read More