Over (mijn) muziek gesproken, voor wie het interesseert…

Muziek is een geweldige expressie vorm is, net als schrijven, satsangs ‘geven’ en sessies ‘doen’, desondanks is er sinds ‘Right Now’ (van november 2016) door mij pas onlangs in januari 2019 (na 2 jaar muzikale stilte) weer een – elektronisch – nummer opgenomen en een tekst gedeclameerd of ingezongen in een track van Erik, die ik wat assisteer met zijn tweede solo project vol bizarre experimentele stuff. Bij zijn eerste solo project was ik trouwens enkel als ‘adviseur’ actief, en als provider van wat apparatuur die hij van me leende of kreeg.

Album uit 2018 van m’n maat Erik, cover ontworpen door Kasia, natuurlijk

De elektronische track is geheel opgebouwd met mijn geweldige analoge polyfone Prophet 6 van Sequential (DSI), een fantastische synth die precies doet wat past bij mijn directe intuïtieve manier van ‘sonic painting’, en enorm veelzijdig is en ongelooflijk goed klinkt. Had vroeger o.a. een Sequential Pro One, die was vrij basic in vergelijking en natuurlijk monofoon, maar klonk zo vet en was, zoals de Prophet 6 bijzonder direct en gebruiksvriendelijk. Zonde dat ik die Pro One ooit wegdeed.

Ook al heb ik best wat toffe spullen, desondanks is er nog één wens op het gebied van synthesizers althans, als je het weten wil. Ja echt, Hans, een wens!, wonderlijk toch?
En die is: het aanschaffen/verkrijgen van een perfect functionerende Minimoog Voyager Old School… 
Zo een bezitten en daarmee mogen spelen zou zo f***ing vet zijn! Mmm. Altijd van Moog gehouden. Had ook een Moog Prodigy, lang geleden, toen ik jong was, voor de oorlog zeg maar, en heb nu een Moog Sub 37, die erg cool is, en vet klinkt, maar de moderne Minimoog kunnen benutten, voelen, horen, aanraken, tweaken en zien… man! Dat zou wat zijn (voor mij dan natuurlijk, jij hebt wellicht meer met…snowboarden, gamen, schilderen of postzegels verzamelen?).

De Moog Voyager Old School
HET Wens Instrument van ondergetekende

Dus is dit bericht ook een soort oproep als het ware… Als iemand er een heeft staan en hem voor een redelijke prijs kwijt wil… (of als iemand erg rijk is en hem voor mij wil bemachtigen en schenken :), hou ik me uiteraard aanbevolen, en word ik nog blijer dan ik al ben! Misschien is het een beetje raar om dit te ‘posten’, maar ik doe het toch maar, niet geschoten… kwam in me op, right? Plus weer een reden voor mijn ‘haters’ om me aan te vallen. Dit zal vast als ongepast geduid kunnen worden met een beetje moeite, toch? Mooi zo!

Nou ja, ik zou natuurlijk een ‘gewone’ Minimoog Voyager – en zeker een XL – ook niet afslaan, maar de Old School is gewoon het wens-instrument, al kan de Voyager eigenlijk (veel) meer, besef ik ter degen, geestig toch! Het directe, intuïtieve van de Old School is wat me trekt (geen menu’s, geen gedoe, niet eens een geheugen… mmm, misschien toch wel erg basic?). Punt is echter, ze zijn best prijzig (ik schat €2.000-2.500, de XL’s zijn nog wat prijziger vanzelfsprekend), als er een te vinden is überhaupt; er zijn er niet zo heel veel van in omloop. Tja, mijn wensen zijn net als die van Oscar Wilde eenvoudig. Hij riep immers, naar verluid, ooit: ‘my wishes are simple: I only want the best’. 🙂
Trouwens mooi bedrijf: Moog, alles wordt met de hand gemaakt, de instrumenten zijn bedoeld en gebouwd om decennia lang mee te gaan, en het bedrijf is in eigendom van iedereen die daar werkt. Nice.

De Korg MS-20, a blast from the past. 
Had vroeger z’n kleine broertje met maar één VCO…
en minder patch- en modulatie mogelijkheden dan deze legendarische synth  – 
ook een wensje maar dus niet zo sterk als de MiniMoog Old School of Voyager

Anyway. Muziek heeft altijd centraal gestaan in m’n leven en sinds zomer 2009 – tijdens mijn ‘stop’ periode – kwam het schrijven van songs/muziek maken na 15 jaar weer terug. In de winter van 2010 heb ik een kleine studio ingericht en in ruim een jaar tijd drie albums opgenomen. Alle tracks op mijn tot nu toe 7 albums zijn op een enkele uitzondering na door mezelf geschreven, alsmede de lyrics. De muziek/instrumenten werd(en) ook grotendeels door mezelf bespeeld: gitaren, vocals, backing vocals, bas, synthesizers, sequencers, kleine percussie, drum programming, synth drums, sound treatments, production etc. Mijn maat Erik speelde (op de song cd’s althans) in toenemende mate steeds meer mee, en droeg gaandeweg meer bij, van wat trompet partijen en conga/darbuka ritmes in drie nummers op de eerste song cd, tot echt meeschrijven en een 50/50 collaboratie op de 4de. Tof. Her en der nam ik ook wat van m’n dochter Naomi op – twee songs op I Dare U en een op End of time – en zong ze op diverse tracks mee als backing vocaliste, Thalia ook op een nummer, en er is een coversong opgenomen, dankzij Naomi (Emilie noemde ze zich toen).

2de song album uit 2012. Cover design & foto:
Kasia Wozniak, of course. Thanx babe!

Songs from the Horizon’ bevat 15 zeer gevarieerde liedjes en ‘The Scottish Scapes’ acht, meestal lange, zeer gevarieerde elektronische stukken. De tweede elektronische productie ‘Pulse’ (ook uit 2011), is een 61 minuten durende kalme trip. Daarna is in 2012 ‘I Dare U’ uitgebracht, met 15 tracks, de tweede vooral rockgitaar georiënteerde song cd afgewisseld met weirde stuff en 2 nummers van/door Naomi, deze cd is al meer uitgesproken, en muzikaal gesproken denk ik ‘beter’ en nog vrijer dan de eerste. In januari 2015 is ‘End of Time’ afgemaakt, de derde, vrij experimentele rock/elektronische song cd, met nu al wat meer invloed van Eriks maffe (met allerlei effecten behandelde) percussie en trompet, het bevat 12 tracks, waarvan een klein instrumentaaltje uit 1986, die ik op een cassette vond, leuk. Het derde instrumentele elektronische album is in september 2015 afgerond en heet ‘10 Minutes Before Dawn’ – 77 minuten gave vage soundscapes enzo.  Klik op de titels en je kun er meer over lezen, ga naar mijn youtube kanaal en je kunt ze vinden en horen. Te koop zijn ze ook.

Het laatste song album ‘Right Now’, is een echte co-productie met mijn vriend Erik. Het is het meest elektronische en experimentele song album, het meest rare ook denk ik. Erik leverde ditmaal zo’n beetje de helft van het materiaal voor dit album – meestal bestaande uit tracks met door effecten behandelde percussie, trompetten en nu dus ook synthesizer, waar ik dan weer synths, bas(synth), elektrische gitaar en/of allerlei vocals in verwerkte – of dat ik een track had opgenomen waar hij weer op reageerde en iets aan toevoegde of wijzigde, gaaf! Vooralsnog is dit het laatste album (van mij/ons) en kwam in november 2016 uit.

Anyway, wou eigenlijk alleen delen dat nu het boek gemaakt is, mijn ma dood, de zaken daaromtrent geregeld zijn en Ghost geopereerd en revaliderend is, ik meen te voelen dat er misschien weer wat mag en kan worden geschilderd met klanken… er borrelt in elk geval weer wat, en dat is leuk – al heb ik nog een flinke stapel gave boeken die ik wens te bestuderen… Hoe dan ook, hopelijk kan dat borrelen en schilderen binnenkort wellicht ook nog met een Old School… of een… Voyager… ? Who knows? We zullen zien.

Of toch maar beter de Minimoog Voyager Select?
Want: meer modulatie, geheugen om gecreëerde sounds op te slaan,
keyboard transpose en filter slope variation…etc. En: door de extra Low Pass/Band Pass filter kan ik hiermee MS-20 sounds maken! Dus die hoeft nu niet meer.
Ja dus! Deze! Exact deze is het geworden (2 februari)…zo gaaf, zo dankbaar!!!!
Nu alleen de rekening weer aanvullen,
want eigenlijk paste het niet zo na Ghost z’n dure poot, en andere dingetjes,
maar deze kon ik niet zomaar laten lopen 🙂 X

Thanx for your attention. And enjoy your music, and: DANCE!
Love, h
Oké, nog twee plaatjes dan:

M’n DSI Mopho Keys (die gele – die al ruim een jaar bij Erik woont),
de Moog Sub-37 en Epiphone SG-Bass


M’n geweldige Prophet 6, dat een mensje daarmee spelen mag…