15 results for tag: artikel


Leibniz en de advaita-smoes (artikel)

Voltaire trok zeer terecht van leer tegen het fatalisme, of de bizarre godsdienstige blinde luiheid, van Leibniz en consorten die meenden dat, omdat god goed was, onze wereld de best mogelijke moest zijn. [1] Kortom, ‘alles gebeurt om een reden’ en ‘dus is alles goed’. Inclusief lijfeigenschap, rampen, armoede, ziekten, vervolging, onderdrukking, martelpraktijken, tirannen, uitbuiting, en wat dies meer zij. Van de week kreeg ik een mail van een satsangbezoeker. Sloterdijk [2] noemt dat trouwens ergens, geestig als hij soms is: ‘passivisme’; de neiging om (maar) passief te blijven. Waarbij vergeten wordt dat niets doen vaak ook iets doen is, ofwel: geen beslissing nemen, is ook een beslissing nemen (of nog beter: erdoor beet-genomen worden).


Vrijheidswaan in de fuik van de nieuwste religie

Eleanor Roosevelt zei ooit eens dat je drie soorten mensen hebt: Grote geesten bespreken ideeën, middelmatige geesten bespreken gebeurtenissen en kleine geesten bespreken andere mensen. Waarschuwing vooraf, dit is een vrij lang stuk en vraagt wat aandacht dus. Enjoy, or not & b well! Hans Laurentius, aug. 2018
Reuze fijn dat de mens zich in de tweede helft van de 20steeeuw bevrijd heeft van kleinburgerlijkheid en de daarbij passende patriarchale verhoudingen, van de godsdienstig knellende banden, de verzuilde structuren en zelfs op gegeven moment van het wat doorgeschoten en eenzijdige sociaal democratisch maakbare. Een mens mocht zichzelf gaan zijn, zich als individu ontplooien enzo. Hij dacht nu modern en vrij te zijn of gaan worden. Vrolijkheid alom! Maarrrr…

‘Samenleving’, een beschouwing op relatief niveau…

Intro: De laatste tijd lijkt in de satsangs het thema werkelijke Volwassenheid versus kind-mens mentaliteit een terugkerend thema. Dit wordt ook duidelijk wanneer je de video's van het j.l. juli gehouden Satsang Drieluik tot je neemt, deel 2 daarvan komt binnen kort op m'n youtube kanaal te staan. Aansluitend daarop, en lezend in een paar boeken en wat documentaires bekijkend kwamen de volgende gedachten op. Dus: Effe een beschouwinkje over ‘de samenleving’…(over ons dus op relatief niveau) Een samenleving waarin kinderen en jongeren wordt wijsgemaakt dat alles kan, dat ze kunnen worden wat ze willen, dat ze speciaal en uniek zijn, dat ‘nee’ niet bestaat, dat alles leuk moet zijn, dat enkel succes telt (bij voorkeur ‘instant’), en dat er geen beperkingen zouden bestaan, kan niet anders dan leiden tot een samenleving waarin vele jonge mensen gedesillusioneerd, gefrustreerd, narcistisch, gedeprimeerd, angstig en of agressief door het leven moeten ploeteren.

Overpeinzingen op woensdagmiddag: bijdrage en zinloosheid… een overweging

foto samenDit stukje is een overweging. Een aftasten. Het leek me leuk het aan te bieden. Niet als een ‘zo is het en niet anders’ maar gewoon ter overweging. Misschien staat er iets in waar iemand iets aan heeft of mee kan. That’s all.

Er zijn mensen die de wereld wensen te verbeteren. En vaak, in satsang, kan men waarnemen dat ik daar grapjes over maak, of iets zeg in de trant van ‘zie eerst hoe-het-is’, en dan wie of wat er verbetering behoeft. Zo kan het lijken dat ik dat soort mensen weg zet, of afkeur. In wezen is eigenlijk het tegendeel het geval. Mijn wens is dat ze nogmaals goed kijken en onderzoeken waarvandaan hun behoefte aan verbetering komt. Zodat ze wellicht met nog meer helderheid kunnen ZIJN. Met minder aversie tegen wat ze tegenstaat, met minder emotionele en persoonlijke belasting.

Non-dualiteit uit ‘Alles over niets’

1. Woorden. Altijd leuk. Handig voor gesprekken, om informatie uit te wisselen en ideetjes te schetsen enzo. Anderzijds, beperkend, atomistisch, niet-non-duaal. Een Zenmeester zei ooit dat alle spirituele ellende is ontstaan toen de eerste leermeester zijn mond open deed. Zelfs de grote stille, Ramana kon het niet laten. En de meeste leraren van tegenwoordig zijn behoorlijke praatjes makers, ondergetekende niet uitgezonderd. Sommigen bereiken zelfs, al dan niet bedoeld een rockster status, inclusief de gelijkenis van een rondreizend circus (wat moet dat geil zijn; spiritueel, en rijk en beroemd, mmm smullen, net een half-godje. Mijn ego’tje vond de ...

De droom voor waar nemen

c5ee772d98cc73ae6cdf331d70ff6fea_f58Gepubliceerd in InZicht, mei 2013.

Alles is perceptie, zei Don Juan tegen zijn leerling Carlos Castaneda. En: De mens is een waarnemer, maar de wereld die hij waarneemt is een illusie, die in het leven wordt geroepen door de beschrijving die hem vanaf het moment dat hij geboren is wordt bijgebracht. De wereld die hij met zijn verstand in stand wil houden, is dus in wezen de wereld die in het leven is geroepen door een beschrijving met dogmatische, onschendbare regels die door zijn verstand wordt aanvaard en verdedigd.

Afgescheidenheid, de norm in de wereld

cover 55 (1)Verschenen in InZicht nr. 55, november 2012.

Interview afgenomen door Kasia Wozniak.   Is er iets mis met de wereld? We kunnen zo’n vraag snel terzijde schuiven natuurlijk, en vanuit absoluut niveau zeggen dat er niets mis is, of sterker nog: er is geen wereld. Evenwel kan een enkeling dat misschien beseffen, maar op een relatief niveau hoef je geen helderziende te zijn om door te hebben dat het aan alle kanten wringt en dat het erop lijkt dat er een crisis gaande is. Een crisis die zich weliswaar economisch, sociaal en ecologisch uit, maar in wezen een spirituele crisis genoemd zou kunnen worden. Een soort puber crisis. Gaan we opgroeien naar een soort volwassenheid of niet. Zal de creatieve kant of zal de destructieve de overhand krijgen? Wat dat betreft lijken processen op individueel of globaal niveau erg op elkaar. Er zijn altijd diverse krachten werkzaam: progressieve en verbinding zoekende krachten maar ook behoudende en afwerende krachten.

Niet vechten, niet vluchten maar voelen [advaita in de praktijk :)]

Verschenen in InZicht nr 52, februari 2012.

Interview afgenomen door Raf Pype. De meeste artikelen in InZicht zijn gericht op het herkennen van je ware natuur en spreken vooral vanuit een directe realisatie hiervan. Hoewel ik het belang van de nadruk op deze herkenning volledig onderschrijf, krijg ik toch het gevoel dat hiermee niet het hele verhaal wordt verteld...

Realisatie en relatie

Verschenen in Inzicht nr. 17 - 2003.

omslag17 Voor hen die werkelijk diepgaand willen realiseren en tot uitdrukking laten komen wat we wezenlijk zijn, zal het contact met de ander van onschatbare waarde en rijkdom blijken te zijn. Een werkelijk vervullende relatie kan pas beginnen te ontstaan vanuit je innerlijke volheid, door je steeds dieper en steeds opnieuw te realiseren dat je openheid en liefde bent. Ons samen-zijn is uiteraard doortrokken van verleden, patronen, angsten en verlangens, en in een werkelijk liefdevolle relatie zal het mogelijk zijn dat allerlei patronen, die je bij ‘jezelf weghalen’ aan het licht kunnen komen, zodat ze kunnen worden doorzien en getranscendeerd. 

Over (spirituele) leraren

Verschenen in Inzicht nr. 3, september 2011.

Altijd gehad, de neiging tot begrijpen en begrepen willen worden. Van mijn ouders veel geleerd, zoals bij iedereen waren zij mijn eerste leraren. In elk geval heb ik leren luisteren en praten. Bij ons thuis werd er geen geweld gebruikt. Op een enkele klap na dan. Vooral werd er gesproken en besproken. Frustrerend wel, want vooral mijn vader kon dat erg goed. Ik kon niet tegen hem op. Vooral was lastig als ik erg kritisch werd en vragen stelden over ‘hun’ manier van leven en de verwachtingen die ze van mij hadden. Zoals vele ouders (en leraren) hebben ze zo hun eigen agenda en verwachtingen en projecties m.b.t. hun leerlingen. Als de leerlingen (of kinderen) dan hun eigen weg willen gaan ontstaan er meestal problemen.